axıcı

sif.
1. Axmağa qabil olan; duru. Axıcı cisimlər.
2. məc. Səlis, rəvan. Bütün əsər boyu istər yazıçının təsvirlərində, istərsə surətlərin danışığında axıcı, ahəngdar, gözəl Azərbaycan dilinin musiqisi qulağımıza dəyir. M. İ.. Bütün müdərrislərimiz ondakı <Həsəndəki> səlis, axıcı natiqlik məharətinə qibtə edirdilər. İ. Ə..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • səlis — sif. <ər.> Rəvan, sərbəst, axıcı, hər cəhətdən mükəmməl. Səlis şeir. Səlis nitq. Səlis süjet. – Bir baxın, ana dilimizdə yazılan şeir nə qədər mövzun, nə qədər səlis, nə qədər də oynaq və bədiidir. M. S. O.. Bütün müdərrislərimiz ondakı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • abdar — f. 1) sulu; 2) m. məlahətli, axıcı (səs, şeir və s. haqqında) …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • cari — ə. 1) axan, axar, axıcı; 2) keçən, ötən; 3) indiki, hazırkı, hazırda cərəyan edən; 4) dəbdə olan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • rəvan — f. 1) axan, gedən; 2) axıcı, səlis; 3) hazırlanmış, öyrənilmiş, əzbərlənmiş (dərs haqqında); 4) həyat; 5) diri, canlı; 6) düz yer, hamar yer …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • sayil — ə. 1) soruşan, sual verən; 2) dilənçi, yolçu ə. axan, cərəyan edən; axıcı ə. hücum edən; hücumçu …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • səlis — ə. rəvan, axıcı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • səyyal — ə. 1) axan, axıcı; 2) maye …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • cari — sif. <ər.> 1. klas. Cərəyan edən, axan, axıcı. Cari etmək – axıtmaq. Gülab vurma üzə, etmə göz yaşın cari; Gözüm çıxar, o gül üstündə şəbnəm istəmərəm. S. Ə. Ş.. Gözümdə cari edib əşki həm rəvan getmə! X. N.. Cari olmaq – 1) axmaq, tökülmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dumduru — sif. 1. Lap duru, büllur kimi şəffaf. Dumduru su. – Araz gəlir daşınnan; Suyu qalxır başınnan; Əzəli dumduruydu; Bulandı göz yaşınnan. (Bayatı). Bu səssiz dərədəsə sular axır dumduru; Mürgüləyən qayalar sanki geyib zərxara. Ə. Cəm.. Küçənin hər… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • duru — sif. 1. Maye halında olan, su kimi axıcı, sıyıq. Duru yanacaq. Duru palçıq. Duru xörək. // Həddindən artıq sıyıq olan, suyu çox olan, sulu. Duru qatıq. Duru dovğa. 2. Saf, təmiz, şəffaf, aydın. Vətənimin göyləri göllərindən durudur; Qoynunda… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.